Τρίτη, 22 Αυγούστου 2017

Νέος διωγμός! --Οι Οικουμενιστές Επίσκοποι γαυριούν: Διώχνουν από το μοναστήρι Μοναχές με την ...Αστυνομία, επειδή επιμένουν Ορθόδοξα!!!


ΕΚΤΑΚΤΟ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ


   
Ὁ μητροπολίτης Ἠλείας Γερμανός

ΕΚΤΑΚΤΟ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ


  Ο Γέρων Σάββας ο Λαυριώτης κατόπιν τηλεφωνικής επικοινωνίας με την Γερόντισσα Μελάνη, η οποία κατοικοεδρεύει στο Μοναστήρι της Μεταμορφώσεως Του Σωτήρος -στην Περιοχή Βουλιαγμένης Πύργου Ηλείας- γνωστοποιεί:
   Ο Μητροπολίτης Πύργου Ηλείας Γερμανός χωρίς καμία προειδοποίηση με αστυνομική δύναμη και χωρίς καμία Δικαστική Απόφαση και Εισαγγελική Διαταγή, πετάει έξω στην κυριολεξία, την Γερόντισσα Μελάνη και την Μοναχή Σεραφείμα από το Μοναστήρι.
   Ο Λόγος; Διότι έχουν κάνει διακοπή μνημοσύνου του ονόματος του Επισκόπου στις Θείες Λειτουργίες και στις Ιερές Ακολουθίες, λόγω του ότι αυτός ο Επίσκοπος αποδέχεται την Αιρετική Σύνοδο του Κολυμβαρίου ως Ορθόδοξη.
     Ήδη έχει γίνει καταγγελία στην αστυνομία ότι αυτό που γίνεται είναι παράνομο.
    Σε τηλεφωνική μου επικοινωνία με τον Επίσκοπο, του ζήτησα να σταματήσει την δίωξη των μοναζουσών και να γίνουν οι νόμιμες διαδικασίες για Εκκλησιαστικό Δικαστήριο. Είναι απαράδεκτο και απάνθρωπο αυτό που κάνει.
     Η συμπεριφορά του Επισκόπου και ο τρόπος που μου μίλησε είναι απαράδεκτα· εντός ολίγου θα δημοσιευθεί το τι ειπώθηκε.
Αυτά πρός γνώση του Χριστεπώνυμου Πληρώματος.

Εκ μέρους του Γέρων Σάββα του Λαυριώτη και της Σύναξης Ορθοδόξων Κρητών.


    Σχόλιο:  Ἡ Ὀρθοδοξία πλέον -εἶναι φανερό- βρίσκεται ἐν διωγμῶ!
    Οἱ πιστοὶ ποὺ διακόπτουν τὴν μνημόνευση τῶν Ἐπισκόπων ἐκείνων, ποὺ συμφωνοῦν καὶ ἀποδέχονται μιὰ αἱρετίζουσα Σύνοδο, ἐπιτελοῦν πράξη προβλεπόμενη ἀπὸ ΙΕΡΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ τῆς ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ. Πράξη ποὺ ἐφάρμοσαν ἑκατοντάδες Ἅγιοι καὶ χιλιάδες πιστῶν στὴν διάρκεια δύο χιλιάδων χρόνων Ὀρθοδοξίας.
    Ἂν οἱ Ἐπίσκοποι ποὺ συνταυτίζονται μὲ τὸν ἀρχιαιρεσιάρχη Βαρθολομαῖο, δὲν ἔχουν πεισθεῖ γιὰ τὴν ὀρθόδοξη στάση τῶν πιστῶν (ἱερέων, μοναχῶν, λαϊκῶν) ποὺ ἀποτειχίζονται, μποροῦν νὰ καλέσουν τοὺς πιστοὺς αὐτούς, καὶ μὲ βάση τοὺς ἐκκλησιαστικοὺς Νόμους, νὰ ἐξετάσουν ΔΗΜΟΣΙΑ, ἂν ἡ ἐνέργειά τους εἶναι ἐκκλησιαστικὴ ἢ ὄχι.
    Ἡ προσπάθεια τῶν Μητροπολιτῶν νὰ τοὺς ἐκδιώξουν διὰ τῆς βίας ἀντίκειται ὄχι μόνο στοὺς ἐκκλησιαστικοὺς κανόνες, ἀλλὰ καὶ σ’ αὐτοὺς τοὺς Νόμους τῆς πολιτείας. Ἐκπέμπουν ὄχι τὴν ἀγάπη καὶ τὴ δικαιοσύνη τοῦ Χριστοῦ, ἀλλὰ φασισμὸ καὶ ὡς ἐκ τούτου διαπράττουν ἐκκλησιαστικὸ ἔγκλημα!

Βυζαντινή μουσική (Ψαλμοί)

Εκκλησία. Ορθοπραξία. Αίρεση. Αποτείχιση. Πότε επιτρέπεται. Ποιοί Άγιοι την πραγματοποίησαν.

  
1. Eκκλησία και αίρεση

Εκκλησία, κατά τον Άγιο Ιουστίνο Πόποβιτς, είναι ο Θεάνθρωπος Χριστός παρατεινόμενος εις τους αιώνας. Κεφαλή του Σώματός Της είναι ο Κύριος Ιησούς Χριστός. Κάθε χριστιανός δια του Αγίου Βαπτίσματος γίνεται μέλος της Εκκλησίας. Δια της Θείας Ευχαριστίας, γίνεται ένα σώμα με τον Χριστό και κοινωνεί με την άκτιστη Θεία Χάρη. Ο χριστιανός δια των Αγίων Μυστηρίων και των αρετών, κατά το μέτρο της πίστεώς του και της εν Χριστώ ζωής του εντός της Εκκλησίας καθαρίζεται, φωτίζεται, θεώνεται λόγω της ενανθρώπησης του Θεού Λόγου.
Αίρεση, κατά τον Όσιο Ιερώνυμο, είναι μια πλανεμένη αναζήτηση της αλήθειας, αμάρτημα του πνεύματος, διαστροφή της πραγματικής διδασκαλίας της Εκκλησίας.
 Αιρετικός είναι ο ξένος προς τον Θεό*. Για τον όσιο, ο αιρετικός δεν είναι μόνο παίγνιο του διαβόλου και των αντιθέτων δυνάμεων αλλά και συνεργάτης του. Χαρακτηριστικά του αιρετικού είναι η αλαζονεία του νου, η πλεονεξία, η ακολασία, η υποκρισία και η επιμονή στο λάθος.
Αίρεση, κατά τον π.Ιωάννη Ρωμανίδη, είναι ετεροδιδασκαλία, απόκλιση από την διδασκαλία των προφητών, των αποστόλων, των πατέρων, από τις αποφάσεις των οικουμενικών και τοπικών συνόδων και διαφοροποίηση απ’ τις προϋποθέσεις του ορθόδοξου δόγματος.
Αιρετικός είναι εκείνος που δεν συμφωνεί με την διδασκαλία του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού όπως την δίδαξαν οι άγιοι απόστολοι και οι άγιοι πατέρες και όπως την ερμήνευσαν οι οικουμενικές σύνοδοι εν Πνεύματι Αγίω.
Η Εκκλησία τους αιρετικούς τους καθιστά ακοινώνητους, τους χωρίζει από το σώμα του Χριστού με βάση τα αναθέματα, τις αποφάσεις της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου. Ανάθεμα σημαίνει χωρισμός. Οι αναθεματιζόμενοι δεν ανήκουν στο σώμα του Χριστού και γι αυτό εκφωνείται «πάσι τοις αιρετικοίς ανάθεμα».

*Κατά τον Άγιο Ιωάννη Σιναΐτη, στον πρώτο λόγο για την αποταγή του μάταιου βίου, φίλοι του Θεού είναι αυτοί που εκτελούν το πανάγιο θέλημά Του ακούραστα και χωρίς παραλείψεις, αχρείοι δούλοι όσοι αξιώθηκαν να λάβουν Άγιο Βάπτισμα όμως δεν φύλαξαν γνήσια τις υποσχέσεις τους προς τον Θεό, ξένοι και εχθροί του Θεού οι αβάπτιστοι και μη έχοντες ορθή πίστη και αντίπαλοι Του αυτοί που απέρριψαν το θέλημα του Θεού και πολεμούν με πάθος αυτούς που το τηρούν.
                           «Σωτηρία εκτός Εκκλησίας δεν υφίσταται»
                                 Άγιος Κυπριανός Καρχηδόνας
  
2. Είμαστε σε καιρό αιρέσεως;
 Eδώ και έναν περίπου αιώνα, γίνεται προσπάθεια άλωσης της Ορθοδοξίας και αποκοπής των ορθοδόξων από την Αλήθεια όπως τη βίωσαν οι Πατέρες, όπως την εξέφρασαν οι Οικουμενικές Σύνοδοι,

Η νέα "εκκλησία" είναι εδώ! --Αιρετικοί και "ορθόδοξοι" μαζί!

Π Ρ Ο Δ Ο Σ Ι Α!!!

Τι γύρευαν ΑΥΤΟΙ στην Ενθρόνιση του Νέου Επισκόπου;;;


Οἱ "ὀρθόδοξοι" Μητροπολίτες Βεροίας Παντελεήμων, Κίτρους Γεώργιος καὶ Νέας Κρήνης Ἰουστῖνος μὲ αἱρετικοὺς "ἐπισκόπους" σὲ χειροτονία "όρθόδοξου" στὴ Σερβία!




Ενθρονίσθηκε ο νέος Επίσκοπος της σερβικής πόλεως Νίς Αρσένιος. ΝΑΙ, αλλά «αυτοί» στην φωτογραφία ΤΙ ΓΥΡΕΥΑΝ ΕΚΕΙ; ΠΕΣΤΕ ΜΑΣ !



Την Κυριακή 13 Αυγούστου πραγματοποιήθηκε στην ιστορική πόλη Νις της Σερβίας,η Ενθρόνιση του Πανιερωτάτου Επισκόπου κ. Αρσενίου.
Το Σάββατο 12 Αυγούστου το απόγευμα έγινε η υποδοχή του Μακαριωτάτου

Δευτέρα, 21 Αυγούστου 2017

"Οι Έλληνες αμνησικακία έχουν, αμνησία δεν έχουν". --Όμως ο Οικουμενισμός ευνοεί την αμνησία!

 Γιώργος Παπαθανασόπουλος:

 Πρόκληση η παραποίηση της Ιστορίας



Αποτέλεσμα εικόνας για Giovanni – Andrea Carga
    Στα 1617 ο Λατίνος Επίσκοπος Σύρου Giovanni – Andrea Carga εκτελέστηκε από τον επικεφαλής του τουρκικού στόλου, που είχε εισβάλει και καταλάβει το νησί. Ήταν ένα τραγικό γεγονός και μια δυσάρεστη στιγμή για το Βατικανό, που καθ’ όλη τη διάρκεια της τουρκοκρατίας γενικώς διατηρούσε καλές σχέσεις με την Υψηλή Πύλη.
Φέτος, τετρακόσια χρόνια μετά, οι Ρωμαιοκαθολικοί διοργανώνουν στη Σύρο σειρά εκδηλώσεων, με αφορμή τη θλιβερή αυτή ιστορία. Στις εκδηλώσεις προσκλήθηκαν, πέραν των ομοπίστων τους, οι αρχές της Σύρου και ο επιχώριος Ορθόδοξος Μητροπολίτης. Για δικούς του λόγους ο κ. Δωρόθεος δεν παρέστη και απέστειλε αντιπροσωπεία.
Στη δημοσιογραφική και ενημερωτική κάλυψη του γεγονότος και των εκδηλώσεων υπήρξαν σημεία που δεν ανταποκρίνονται στην ιστορική ακρίβεια. Στην ενημερωτική εφημερίδα «Καθολική», στην οποία εκδότης αναφέρεται ο «Αρχιεπίσκοπος Καθολικών Αθηνών και Πρόεδρος της Ιεράς Συνόδου Καθολικής Ιεραρχίας Ελλάδος» Σεβαστιανός, η σχετική είδηση έχει τίτλο: 

Λόγος Αγίου Ιγνατίου. Προσοχή χριστιανοί

ΠΕΡΙ ΟΝΕΙΡΩΝ ΚΑΙ ΟΡΑΜΑΤΩΝ





Ένα θέμα που δημιουργεί αρκετή σύγχυση σε πολλούς συνανθρώπους μας, ακόμη και σε βαπτισμένους χριστιανούς, είναι το θέμα των ονείρων και των οραμάτων. Δεν είναι εύκολο τις περισσότερες φορές να διακρίνει κανείς αν τα όνειρα ή τα οράματα προέρχονται από τον Θεό, από δαιμονική ενέργεια ή είναι απλώς φυσικά γεγονότα. Γι᾽ αυτό και απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή στην αποδοχή τους ή όχι, κάτι που μας έχουν επισημάνει οι περισσότεροι νηπτικοί και ασκητικοί διδάσκαλοι της Εκκλησίας μας.

Έτσι, κατά τους πατέρες αυτούς, το όνειρο, το όραμα ή και το θαύμα ακόμη, δεν παρουσιάζονται με καθαρότητα ενώπιόν μας, μάλλον η ερμηνεία και η αξιολόγησή τους δεν γίνονται αφ᾽ εαυτών, αλλ᾽ εξαρτώνται από τις δικές μας προϋποθέσεις: ανάλογα μέ τον βαθμό διακρίσεως που διαθέτουμε προβαίνουμε και στην εκτίμηση των παραπάνω φαινομένων. Αυτό σημαίνει ότι η ερμηνεία που θα δώσουμε μπορεί να γίνει αφορμή για πρόοδο ή οπισθοδρόμηση στην πνευματική μας ζωή, αφού η ερμηνεία θα χρωματιστεί από το περιεχόμενο της καρδιάς μας. Έτσι δεν είναι λίγες οι φορές που κάποιο όραμα για παράδειγμα θεωρείται ως εκ Θεού προερχόμενο, ενώ στην πραγματικότητα είναι δαιμονικής εμπνεύσεως, όπως πιθανόν και το αντίστροφο. Τον πρώτο λόγο λοιπόν στα θέματα αυτά τον έχει, καθώς είπαμε, η αρετή της διακρίσως.

Η απόκτηση της αρετής αυτής δεν είναι καθόλου εύκολη. Η διάκριση θεωρείται γενικά από την πατερική μας παράδοση ως ένα από τα σπουδαιότερα χαρίσματα του Θεού, που για να το αποκτήσει κανείς χρειάζεται να καθαρίσει τον νου και την καρδιά του από ό,τι βρώμικο και εμπαθές έχουν ως περιεχόμενό τους. Ανάλογα δε με τον βαθμό καθάρσεως γεύεται αντιστοίχως και του χαρίσματος της διακρίσεως. Η διάκριση δηλαδή είναι αποτέλεσμα της παρουσίας του αγίου Πνεύματος μέσα στον άνθρωπο. Έτσι όσο βλέπει κανείς να ενεργούν μέσα του τα πάθη και οι αμαρτίες δεν πρέπει να έχει εμπιστοσύνη στην κρίση και τη διάκρισή του. Συνήθως στις περιπτώσεις αυτές η κρίση υπόκειται στον νόμο της πλάνης. Πλανεμένη λοιπόν η ζυγαριά της κρίσεως στη διάνοια του ανθρώπου πλανεμένα θα εκτιμά και τα όνειρα ή τα οράματα ή και αυτά ακόμη που φαίνονται ως θαύματα.

Πολύ περισσότερο βεβαίως ισχύει η παραπάνω αλήθεια, αν συνειδητοποιήσει κανείς ότι τα φαινόμενα των ονείρων και των οραμάτων έχουν πολλαπλή την καταγωγή τους. Μέσα από αυτά, καθώς είπαμε, μπορεί να δρα ο Θεός, μπορεί όμως και ο διάβολος, ή μπορεί και να είναι απλώς κάτι το φυσικό. Κατά τους νηπτικούς πατέρες μας, το πιο σύνηθες είναι να δρα μέσα από αυτά κυρίως ο πονηρός. Αυτός προσπαθεί μέσω της φαντασίας να πλησιάσει και να πλανήσει τον

Να μην είμαστε κατάσκοποι των αμαρτιών των άλλων

Να μην είμαστε κατάσκοποι των αμαρτιών των άλλων - Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς


Η χριστιανική πίστη μας απαγορεύει να είμαστε κατάσκοποι των αμαρτιών των άλλων και επιτάσσει να είμαστε αυστηροί και αμείλικτοι κριτές των δικών μας αμαρτιών.
Ο ασθενής που βρίσκεται στο νοσοκομείο μεριμνά για τη δική του ασθένεια και δεν έχει ούτε τη βούληση ούτε το χρόνο να ελέγξει τους άλλους ασθενείς ή να χλευάσει την ασθένειά τους.

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Κυριακή, 20 Αυγούστου 2017

Ομιλία Π. Ευθυμίου Τρικαμηνά: "Περί συγχωρήσεως των αδελφών μας" - Σταγιάτες - Κυριακή 20 Αυγούστου 2017


video

Πατήστε εδώ για να κατεβάσετε την ομιλία (αρχείο mp3).

Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΓΑΒΡΙΗΛ ΜΙΛΑ ΓΙΑ ΤΟ ΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟY

Μᾶς ἐστάλη ἀπό συνεργάτη τῆς ἰστοσελίδος μας
ΤON ΙΟΥΛΙΟ ΠΟΥ ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΚΑ ΤΟ ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ, ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΚΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΓΑΒΡΙΗΛ.
ΣΗΜΕΡΑ ΒΡΗΚΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ.
ΟΜΙΛΕΙ ΣΤΟ ΒΙΝΤΕΟ Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΓΑΒΡΙΗΛ.
ΜΟΥ ΕΚΑΝΕ ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ ΕΝΤΥΠΩΣΗ, ΕΙΜΑΙ ΕΥΤΥΧΗΣ ΠΟΥ ΤΟΝ ΓΝΩΡΙΣΑ. ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΤΕ ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΤΟ ΠΑΡΟΝ (στο συνημμένο) ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟΣ ΟΤΙ ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΕ ΟΤΙ ΘΑ ΜΙΛΗΣΕΙ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΗ !!!
ΤΗΝ ΕΥΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ !
———-

http://www.augoustinos-kantiotis.gr/?p=60977

Ο Καλαβρύτων Αμβρόσιος παρασύρει και το ποίμνιό του σε παράδοξες και αντιπαραδοσιακές προτάσεις!





 Καλαβρύτων Ἀμβρόσιος, ἀφοῦ ἀπεφάνθη σὲ συνέντευξη (τὸ 2001) ὅτι ὁ «Παπισμὸς δὲν εἶναι αἵρεση, εἶναι σχίσμα, ποτὲ δὲν θὰ σᾶς διδάξω ὅτι εἶναι αἵρεση·
Ἡ συνέντευξη τοῦ κ. Ἀμβρόσιου τὸ 2001 στὸ "ΑΧΙΟΝ ΤV"


ἀφοῦ ἀπεφάνθη σκοπίμως, ὅτι τὸ Filioque δὲν εἶναι αἵρεση, ἀλλὰ θεολογούμενο, ὅπως ἀκριβῶς πρόβλεψε ὁ καθηγητὴς Δογματικῆς Ἰωάννης Καρμίρης τὴ δεκαετία τοῦ 1970, ὅταν ἔλεγε ὅτι οἱ φιλοπαπικοὶ θὰ προσπαθήσουν νὰ παρουσιάσουν τὸ Filioque ὡς θεολογούμενο,

ἀφοῦ δικαιολόγησε ὡς πράξη ἀγάπης τὴν  μνημόνευση τεθνεώτων αἱρετικῶν  ἐντὸς τῆς Θ. Λειτουργίας ποὺ ἔκανε στὸ Αἴγιο (πράξη ἀντίθετη μὲ τὴν Ὀρθόδοξη Παράδοση) καὶ ἐπέμενε σ' αὐτό·

τώρα, ἐν ἔτει 2017, ἐπανέρχεται
γιὰ νὰ παρουσιάσει ὡς ὀρθόδοξες τὶς κρυπτο-Οικουμενιστικές διδασκαλίες, χωρὶς νὰ ἀποφύγει καὶ πάλι νὰ κακοδοξεῖ.

Ἔτσι,
διαβεβαιώνει ψευδῶς ὅτι -ἄκουσον! ἄκουσον!- ἡ Ἐκκλησία θεωρεῖ σχίσμα καὶ ὄχι αἵρεση τὸν Παπισμό, κι ὡς ἐκ τούτου, λέγει,  αὐτός, ὡς Ἐπίσκοπος, ποὺ ἀκολουθεῖ τὴν Ἐκκλησία, δὲν μπορεῖ παρὰ νὰ διδάξει ὅτι ὁ Παπισμὸς εἶναι σχίσμα κι ὄχι αἵρεση! (Τοῦ διαφεύγει ὅτι αὐτὴ ἡ θέση εἶναι Οἰκουμενιστική, ἀφοῦ οἱ Οἰκουμενιστὲς δὲν δέχονται ὡς αἱρετικοὺς τοὺς Παπικούς, ἀλλὰ κάτι σὰ σχίσμα, κάτι σὰν ἀδελφὴ ἐκκλησία. -Ἡ ἀλήθεια περὶ αἱρέσεως τοῦ Παπισμοῦ ἐδῶ).  Ὡς ἄτομο ὅμως –συνεχίζει– δέχεται ὅτι ὁ Παπισμὸς εἶναι αἵρεση, ἐνῶ ὡς Ἐπίσκοπος ΟΧΙ!!!
Μετὰ ἀπ' αὐτό (καὶ πρὶν μερικὲς μέρες) συνέχισε μὲ ἐξωφρενικὲς ἀποφάσεις. Προέτρεψε καὶ «ἔπεισε» τοὺς ἱερεῖς τῆς Μητροπόλεώς του νὰ βγάλουν ἀσεβὲς ψήφισμα, μὲ τὸ ὁποῖο οὐσιαστικὰ δηλώνουν ὅτι οἱ Ἅγιοι Πατέρες εἴκοσι (20) αἰώνων (ποὺ μάλιστα ἔζησαν μέσα στὴν ποικίλη ἀθεΐα, καὶ εἰδωλολατρία καὶ αἵρεση) δὲν κατάλαβαν ὅτι ἦταν ἀνάγκη νὰ θεσπίσουν εὐχή,  κατὰ τὴν τέλεση τῆς Θ. Λειτουργίας, ὑπὲρ τῆς μετανοίας τῶν …ΑΘΕΩΝ!!! Καὶ οἱ ἱερεῖς του, γιὰ νὰ μὴν τοῦ χαλάσουν τὸ χατήρι τὸ δέχτηκαν ψήφισαν τὴν πρότασή του, ἀναγκάζοντες –ἐὰν τελικὰ ἐφαρμοστεῖ– τοὺς πιστοὺς νὰ γίνουν συμμέτοχοι σ’ αὐτὴν τὴν ἀσέβεια. Νὰ καὶ ἡ ἀπόφασή τους:

ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ

Να εγκρίνουμε και να υποστηρίξουμε την πρόταση του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας και συγκεκριμένως:
     Α. Την προσθήκη στην Μεγάλη Συναπτή στην αρχή της Θείας Λειτουργίας και μόνον, μετά το «Υπέρ του ευσεβούς ημών έθνους», της αιτήσεως «Υπέρ των ασεβεστάτων, αθέων και απίστων Αρχόντων ημών, των πολεμίων της αμωμήτου ημών Πίστεως και της Πατρίδος, Μελών του Ελληνικού Κοινοβουλίου πάσης πολιτικής αποχρώσεως, των μισούντων και αδικούντων ημάς, και της μετανοίας και επιστροφής αυτών, του Κυρίου δεηθώμεν» η οποία, όπως οι υπόλοιπες αιτήσεις της Μεγάλης Συναπτής, λέγεται εκφώνως.
     Β. Η ευχή μετά τον καθαγιασμό των Τιμίων Δώρων «Του Αγίου Ιωάννου Προδρόμου» στο τέλος, μετά την φράση «υπέρ της Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας», να τροποποιηθεί ως εξής «Μνήσθητι Κύριε των ασεβεστάτων, αθέων και απίστων Αρχόντων ημών, των πολεμίων της αμωμήτου ημών Πίστεως και της Πατρίδος, Μελών του Ελληνικού Κοινοβουλίου πάσης πολιτικής αποχρώσεως, των μισούντων και αδικούντων ημάς, και της μετανοίας και επιστροφής αυτών. Δος αυτοίς ειρηνικήν την Αρχήν, ίνα και ημείς, εν τη γαλήνη αυτών, ήρεμον και ησύχιον βίον διάγομεν εν πάση ευσεβεία και σεμνότητι». Η ευχή αυτή λέγεται μυστικώς.
    Σκοπός των ανωτέρω προσθηκών είναι η έντονος προσευχή της τοπικής μας Εκκλησίας διά τον φωτισμό και την μετάνοια των αρχόντων, προκειμένου να εργασθούν διά το συμφέρον και την πρόοδο της Πατρίδος μας.

Ὅμως, γιὰ παρόμοιες ἐπεμβάσεις στὰ Λειτουργικὰ κείμενα, ὁ ἀείμνηστος καθηγητὴς Λειτουργικῆς Ἰωάννης Φουντούλης ἔγραφε:
«Τὰ ἱερὰ λειτουργικά μας κείμενα δὲν κινδυνεύουν τόσο ἀπὸ τοὺς ἀσεβεῖς, ὅσο πάσχουν ἀπὸ τὴν αὐθαιρεσία τῶν εὐσεβῶν ἐκείνων, ποὺ κυριολεκτικὰ τὰ καταστρέφουν μὲ ποικίλες εὐλαβεῖς προσθῆκες λέξεων ἢ καὶ φράσεων ὁλοκλήρων. Τὸ νὰ παρουσιάζουμε τὸν ἑαυτό μας εὐλαβέστερο ἀπὸ τοὺς πατέρες μας εἶναι ἐγωϊσμὸς καὶ ἁμαρτία» (Φουντούλη Ἰ., Ἀπαντήσεις εἰς Λειτουργικὰς Ἀπορίας, τόμ. Δ΄, σελ. 18).

Θα παλαβώσουμε εντελώς: Οικουμενιστικός καφές και τσάι για το κρύο, στη Φινλανδία

(Αυτόματη μετάφραση) “Εκκλησίες” μαζί στο Ελσίνκι που προσφέρουν τσάι και καφέ για περαστικούς. Ρωμαίοι Καθολικοί, Αγγλικανοί, Ορθόδοξοι και Λουθηρανοί. 

Φήμες που θέλουν τις "εκκλησίες" του Π.Σ.Ε. να προσφέρουν αντηλιακά στη Χαλκιδική για τον ήλιο, τις διαψεύδουμε ως κακοήθεις. 
Αντί άλλου σχολίου παραθέτουμε ένα εξαιρετικό άρθρο του κ. Χειλαδάκη

ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΠΑΝΑΙΡΕΣΗΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ…
Ένα πραγματικά άκρως εμπεριστατωμένο και ενημερωτικό κείμενο για όσους μπορούν να έχουν συνείδηση των καταστάσεων και των εξελίξεων. Αξίζει να το διαβάσουμε γιατί η θολούρα υπνωτίζει τους εγκεφάλους και μας κάνει άβουλα πρόβατα και προπαντός, να δούμε κατάματα την μεγάλη υποκρισία.

1. Eκκλησία και αίρεση
Εκκλησία, κατά τον Άγιο Ιουστίνο Πόποβιτς, είναι ο Θεάνθρωπος Χριστός παρατεινόμενος εις τους αιώνας. Κεφαλή του Σώματός Της είναι ο Κύριος Ιησούς Χριστός. Κάθε χριστιανός δια του Αγίου Βαπτίσματος γίνεται μέλος της Εκκλησίας. Δια της Θείας Ευχαριστίας, γίνεται ένα σώμα με τον Χριστό και κοινωνεί με την άκτιστη Θεία Χάρη. Ο χριστιανός δια των Αγίων Μυστηρίων και των αρετών, κατά το μέτρο της πίστεώς του και της εν Χριστώ ζωής του εντός της Εκκλησίας καθαρίζεται, φωτίζεται, θεώνεται λόγω της ενανθρώπησης του Θεού Λόγου. Αίρεση, κατά τον Όσιο Ιερώνυμο, είναι μια πλανεμένη αναζήτηση της αλήθειας, αμάρτημα του πνεύματος, διαστροφή της πραγματικής διδασκαλίας της Εκκλησίας.
Αιρετικός είναι ο ξένος προς τον Θεό*. Για τον όσιο, ο αιρετικός δεν είναι μόνο παίγνιο του διαβόλου και των αντιθέτων δυνάμεων αλλά και συνεργάτης του. Χαρακτηριστικά του αιρετικού είναι η αλαζονεία του νου, η πλεονεξία, η ακολασία, η υποκρισία και η επιμονή στο λάθος.
Αίρεση, κατά τον π. Ιωάννη Ρωμανίδη, είναι ετεροδιδασκαλία, απόκλιση

Ιερός Χρυσόστομος: "Να μη μνησικακούμε ποτέ προς τους συνανθρώπους μας"

Κυριακή ΙΑ΄ Ματθαίου:


 Ομιλία εις την Παραβολήν του τα μύρια τάλαντα οφείλοντος και τα εκατό δηνάρια απαιτούντος 


(Αγ. Ιωάννης Χρυσόστομος)



Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο
Κεφ.  18, χωρία 23 έως 35



Η παραβολή του πονηρού δούλου
 
"Διὰ τοῦτο ὡμοιώθη ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἀνθρώπῳ βασιλεῖ, ὃς ἠθέλησε συνᾶραι λόγον μετὰ τῶν δούλων αὐτοῦ. ἀρξαμένου δὲ αὐτοῦ συναίρειν προσηνέχθη αὐτῷ εἷς ὀφειλέτης μυρίων ταλάντων. μὴ ἔχοντος δὲ αὐτοῦ ἀποδοῦναι ἐκέλευσεν αὐτὸν ὁ κύριος αὐτοῦ πραθῆναι καὶ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ τὰ τέκνα καὶ πάντα ὅσα εἶχε, καὶ ἀποδοθῆναι. πεσὼν οὖν ὁ δοῦλος προσεκύνει αὐτῷ λέγων· κύριε, μακροθύμησον ἐπ᾿ ἐμοὶ καὶ πάντα σοι ἀποδώσω. σπλαγχνισθεὶς δὲ ὁ κύριος τοῦ δούλου ἐκείνου ἀπέλυσεν αὐτὸν καὶ τὸ δάνειον ἀφῆκεν αὐτῷ. ἐξελθὼν δὲ ὁ δοῦλος ἐκεῖνος εὗρεν ἕνα τῶν συνδούλων αὐτοῦ, ὃς ὤφειλεν αὐτῷ ἑκατὸν δηνάρια, καὶ κρατήσας αὐτὸν ἔπνιγε λέγων· ἀπόδος μοι εἴ τι ὀφείλεις. πεσὼν οὖν ὁ σύνδουλος αὐτοῦ εἰς τοὺς πόδας αὐτοῦ παρεκάλει αὐτὸν λέγων· μακροθύμησον ἐπ᾿ ἐμοὶ καὶ ἀποδώσω σοι. ὁ δὲ οὐκ ἤθελεν, ἀλλὰ ἀπελθὼν ἔβαλεν αὐτὸν εἰς φυλακὴν ἕως οὗ ἀποδῷ τὸ ὀφειλόμενον. ἰδόντες δὲ οἱ σύνδουλοι αὐτοῦ τὰ γενόμενα ἐλυπήθησαν σφόδρα, καὶ ἐλθόντες διεσάφησαν τῷ κυρίῳ ἑαυτῶν πάντα τὰ γενόμενα. τότε προσκαλεσάμενος αὐτὸν ὁ κύριος αὐτοῦ λέγει αὐτῷ· δοῦλε πονηρέ, πᾶσαν τὴν ὀφειλὴν ἐκείνην ἀφῆκά σοι, ἐπεὶ παρεκάλεσάς με. οὐκ ἔδει καὶ σὲ ἐλεῆσαι τὸν σύνδουλόν σου, ὡς καὶ ἐγώ σε ἠλέησα; καὶ ὀργισθεὶς ὁ κύριος αὐτοῦ παρέδωκεν αὐτὸν τοῖς βασανισταῖς ἕως οὗ ἀποδῷ πᾶν τὸ ὀφειλόμενον αὐτῷ. Οὕτω καὶ ὁ πατήρ μου ὁ ἐπουράνιος ποιήσει ὑμῖν, ἐὰν μὴ ἀφῆτε ἕκαστος τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ ἀπὸ τῶν καρδιῶν ὑμῶν τὰ παραπτώματα αὐτῶν.

ΑΠΟΔΟΣΗ

Η Βασιλεία των Ουρανών μοιάζει σαν άνθρωπο βασιλιά, που θέλησε να λογαριασθεί με τους ανθρώπους που δούλευαν στην περιουσία του. Και όταν άρχισε να λογαριάζεται, του έφεραν έναν που χρωστούσε δέκα χιλιάδες τάλαντα. Επειδή δε αυτός δεν ήταν σε θέση να εξοφλήσει, ο κύριος διέταξε να πουληθεί αυτός και η γυναίκα του και τα παιδιά του και όλα όσα είχε για να εξοφληθεί το χρέος. Τότε έπεσε ο δούλος στα πόδια του κυρίου του και του έλεγε: Κύριε, κάνε υπομονή και όλα θα σου τα εξοφλήσω. Ο Κύριος εκείνου του δούλου τον λυπήθηκε, τον άφησε ελεύθερο και του χάρισε το χρέος. Αυτός ο δούλος μόλις έλαβε χάρη και βγήκε από το βασιλιά, βρήκε έναν από τους συνδούλους του, που του χρωστούσε εκατό δηνάρια· τον έπιασε λοιπόν από τον λαιμό και του έλεγε: «Δος μου όσα μου χρωστάς». Και ο σύνδουλός του έπεσε στα πόδια, τον παρακαλούσε και του έλεγε: «Κάμε υπομονή και θα σε ξοφλήσω». Αυτός όμως δεν ήθελε, αλλά πήγε και τον έβαλε στη φυλακή, ώσπου να του ξοφλήσει το χρέος. Όταν τον είδαν οι σύνδουλοί του, καταλυπήθηκαν και πήγαν κι εξήγησαν στον κύριό τους όσα έγιναν. Τότε τον κάλεσε ο κύριος και του λέγει: «Δούλε πονηρέ, όλο εκείνο το χρέος σου το χάρισα, επειδή με παρεκάλεσες. Δεν έπρεπε και συ να λυπηθείς τον σύνδουλό σου, καθώς και εγώ σε λυπήθηκα; Οργίσθηκε ο κύριός του και τον παρέδωσε στους βασανιστές, ώσπου να του ξοφλήσει ολόκληρο το χρέος. Έτσι θα κάμει σε σας ο επουράνιος Πατέρας μου, αν δεν συγχωρείτε ο καθένας στον αδελφό του μέσα από την καρδιά σας τα παραπτώματά τους.

 

Κυριακή ΙΑ Ματθαίου:

Ομιλία εις την Παραβολήν του τα μύρια τάλαντα οφείλοντος και τα εκατό δηνάρια απαιτούντος

Του Αγίου Ιωάννου Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως του Χρυσοστόμου

Ωσάν να έχω επιστρέψει κοντά σας από μακρινό ταξίδι έτσι αισθάνομαι σήμερα· διότι γι΄ αυτούς που αγαπούν, όταν δεν μπορούν να ευρίσκονται μαζί με τους αγαπωμένους δεν έχουν κανένα όφελος, έστω και αν μένουν σε γειτονική οικία. Γι’ αυτό κι εγώ, μολονότι δεν απομακρύνθηκα από την πόλη, δεν αισθάνομαι καλλίτερα από όσον εάν απουσίαζα, επειδή τον τελευταίον καιρό δεν κατέστη δυνατόν να σας ομιλήσω. Συγχωρήστε με όμως, η σιωπή δεν ωφείλετο σε ραθυμία, αλλά σε ασθένεια. Εσείς τώρα χαίρεσθε, επειδή απαλλάχθηκα από την αρρώστια, κι εγώ επειδή απήλαυσα την αγάπη σας. Διότι και όταν ασθενούσα, οδυνηρότερον από την αρρώστια μου ήταν το ότι δεν ημπορούσα να μετέχω στην αγαπημένη αυτή σύναξη· και τώρα που έγινα καλά, πιο ποθητό μου

Σχολιασμός θέσεων π. Θεοδ. Ζήση




1) O Οικουμενισμός εμπίπτει στην απαίτηση του 15ου Κανόνος της Πρωτοδευτέρας, συμφώνως με την οποία η κηρυσσόμενη αίρεση από τον επίσκοπο πρέπει να είναι «παρά των Αγίων Συνόδων ή Πατέρων κατεγνωσμένη»... Ὑπάρχει λοιπόν καί παραϋπάρχει κατεγνωσμένη αἵρεση στίς ἡμέρες μας, ὁ ἐπάρατος Οἰκουμενισμός, διαπιστώνει ο π. Θ. Ζήσης.

2) Ὁ ἐπίσκοπος μνημονεύεται (κατά τον π. Θ. Ζήση), κυρίως γιά νά φανεῖ, ὅτι ὁ μνημονεύων καί ὁ μνημονευόμενος ἔχουν τήν ἴδια πίστη, ὅτι εἶναι ἀμφότεροι ὀρθόδοξοι, ὅτι ὁ μνημονευόμενος ἔχει τήν ἴδια πίστη μέ τόν μνημονεύοντα, εἶναι ταυτογνωμονοῦντες καί ταυτοπιστεύοντες άρα ο μνημονεύων, στην αίρεση του οικουμενισμού, έχει την πίστη του αιρετικού μνημονευόμενου.

3) Ἡ ἀποτείχιση αὐτή δέν προκαλεῖ σχίσμα (γράφει ο π. Θ. Ζήσης), διότι δέν ἀποτειχίζεται κανείς ἀπό τήν Ἐκκλησία, ἀλλά ἀπό τήν αἵρεση, άρα συμπεραίνεται αβίαστα πως οι αποτειχιζόμενοι βρίσκονται εντός της Εκκλησίας.

4) Ὅταν ἀκολουθοῦν καί ὑποστηρίζουν τήν αἵρεση καί τήν πλάνη, ἡ Ἐκκλησία ἀπουσιάζει, δέν εὑρίσκεται ἐκεῖ. Εὑρίσκεται ἐκεῖ πού φυλάσσεται καί κηρύσσεται ἡ ἀλήθεια, καί ἑπομένως εἶναι σαφές ποιοί εἶναι ἐντός καί ποιοί ἐκτός τῆς Ἐκκλησίας, άρα είναι σαφές ότι αυτοί που ακολουθούν και υποστηρίζουν την αίρεση και την πλάνη είναι εκτός Εκκλησίας.

5) Τόν Οἱκουμενισμό δέν κηρύσσει «γυμνῇ τῆ κεφαλῇ» μόνον ὁ πατριάρχης Βαρθολομαῖος, ἀλλά «ἐπάνω ὄρους κειμένη» καί ἡ ψευδοσύνοδος τῆς Κρήτης, τό ἀνώτατο ὄργανο διοικήσεως καί διαποιμάνσεως τῆς Ἐκκλησίας καί ὅλοι οἱ ὑπογράψαντες καί οἱ συμφωνοῦντες μέ τίς ἀποφάσεις της, δηλαδή ἡ συντριπτική πλειοψηφία τῶν ἐπισκόπων τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, άρα κηρύττει τον οικουμενισμό η συντριπτική πλειοψηφία των επισκόπων, οι οποίοι ακολουθούν και υποστηρίζουν την αίρεση (βλ. 4) και οι οποίοι είναι εκτός Εκκλησίας όπως και οι μνημονεύοντες αυτούς (βλ. 2).

6) Δέν ἔχει μολυνθῇ ὅλη ἡ Ἐκκλησία ἀπό τήν αἵρεση, καί δέν εἶναι ἄκυρα τά μυστήρια, ἐκεῖ ὅπου μνημονεύονται αἱρετίζοντες ἐπίσκοποι, ὅπως ἰσχυρίζονται κάποιοι ἀδιάκριτα καί διασπαστικά.
Η Εκκλησία ποτέ δεν μολύνεται. Εκκλησία είναι οι έχοντες αποτειχισθεί και είναι αυτοί που δεν μολύνονται από την αίρεση. Η διδασκαλία της Ορθοδόξου Εκκλησίας του Θεανθρώπου Χριστού, διατυπωθείσα υπό των Αγίων Αποστόλων υπό των Αγίων Πατέρων, υπό των Αγίων Συνόδων, περί των αιρετικών είναι η εξής: Αι αιρέσεις δεν είναι Εκκλησία, ούτε δύνανται να είναι Εκκλησία. Δια τούτο δεν δύνανται αυταί να έχουν τα Άγια Μυστήρια, ιδιαιτέρως δε το Μυστήριον της Ευχαριστίας, το Μυστήριον τούτο των Μυστηρίων. Διότι ακριβώς η Θεία Ευχαριστία είναι το παν και τα πάντα εν τη Εκκλησία... (Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς, βλ. 1, κατεγνωσμένη αίρεση-οικουμενισμός).

7) Συνιστᾶται στούς πιστούς νά ἀποφεύγουν νά ἐκκλησιάζονται ὅπου λειτουργοῦν ἤ μνημονεύονται φανεροί αἱρετικοί οἰκουμενιστές, ἐπίσκοποι καί ἱερεῖς ήταν η πρόταση του π. Θ. Ζήση για την ημερίδα του Ωραιοκάστρου. Μπορούν οι πιστοί να εκκλησιάζονται στους μη φανερούς οικουμενιστές που σιωποῦν καί οὔτε καταδικάζουν τις αποφάσεις της συνόδου οὔτε τίς ἀποδέχονται ἀλλά «ποιοῦν τήν νῆσσαν»; Τότε γιατί κατηγορώνται οι σιωπώντες (μη φανεροί οικουμενιστές) πως συγκατατίθενται στην αίρεση; H σιωπή (συνεχίζει ο π. Θ. Ζήσης) σημαίνει συγκατάθεση καί ἀποτελεῖ κατά τόν Ἅγιο Γρηγόριο τόν Παλαμᾶ τό τρίτο εἶδος τῆς ἀθεΐας, και πως τό βιβλίο τῆς Ἀποκαλύψεως μᾶς λέγει ὅτι στά θέματα τῆς Πίστεως δικαιολογεῖται νά εἶναι κανείς εἴτε ψυχρός εἴτε θερμός· ἀκόμη καί τούς ψυχρούς τούς ἀνέχεται ὁ Θεός, τούς ἀντέχει τό «στομάχι» Του· τούς χλιαρούς, τούς προσαρμοσμένους, τούς διπλωμάτες, τούς «ναί καί ὄχι», δέν τούς ἀντέχει· τούς ἀποβάλλει, τούς ξερνᾶ.

Σάββατο, 19 Αυγούστου 2017

Έχεις πονηρές σκέψεις;


Αγ. Ιωάννη του Χρυσόστομου



Έχεις πονηρές σκέψεις;
Μην τις προφέρεις με λόγια· άφησέ τες να ησυχάζουν μέσα σου και γρήγορα εξαφανίζονται.



  Είμαστε άνθρωποι και πολλές φορές κάνουμε πολλές πονηρές, απρεπείς και αισχρές σκέψεις.
  Αλλά ας μην αφήνουμε να γίνονται οι σκέψεις λόγια, ώστε, πιεζόμενες προς τα κάτω, να εξασθενίζουν και να χάνονται. Γιατί, όπως ακριβώς όταν ρίξει κανείς μέσα σε λάκκο διάφορα άγρια θηρία και τον φράξει από πάνω, τα πνίγει εύκολα, ενώ αν αφήσει κάποιο άνοιγμα, για να αναπνέουν λίγο, τα ανακουφίζει πολύ και δεν τα αφήνει να χαθούν, αλλ’ αντίθετα τα εξαγριώνει περισσότερο, έτσι γίνεται και με τις πονηρές σκέψεις.
      Όταν γεννηθούν μέσα μας, αν φράξουμε το δρόμο τους προς τα έξω, τις εξαφανίζουμε γρήγορα. Αν όμως τις εξωτερικεύσουμε με λόγια, και αυτές τις κάνουμε πιο δυνατές, αφού επιτρέψαμε να αναπνεύσουν με τη γλώσσα, και γρήγορα πέφτουμε από τη συνήθεια των αισχρών λόγων στα βάραθρα των παράλογων πράξεων.
«Σήμερα οι άνθρωποι ζητούν να τους αγαπήσουν και γι’ αυτό αποτυγχάνουν. Το σωστό είναι να μην ενδιαφέρεσαι αν σε αγαπούν, αλλά αν εσύ αγαπάς τον Χριστό και τους ανθρώπους. Μόνο έτσι γεμίζει η ψυχή».



Άγιος Πορφύριος

Να προσεύχεστε ο ένας για τον άλλον για να θεραπευθείτε




Έλεγαν για τον αββά Μάρκο τον Αιγύπτιο ότι έμεινε τριάντα χρόνια χωρίς να βγεί απ΄ το κελί του. Ο πρεσβύτερος συνήθιζε να πηγαίνει και να του κάνει την Θεία Λειτουργία.

Ο διάβολος όμως βλέποντας την ενάρετη υπομονή του ανδρός, σοφίστηκε να τον ρίξει στον πειρασμό της κατάκρισης. Έτσι έκανε κάποιον δαιμονισμένο να πάει στον Γέροντα για να του ζητήσει τάχα την προσευχή του.


Αυτός λοιπόν ο δαιμονισμένος πριν από κάθε άλλο λόγο είπε στον Γέροντα: «Ο πρεσβύτερός σου μυρίζει αμαρτία. Μην τον αφήσεις άλλη φορά νά ’ρθει κοντά σου».

Και ο θεόπνευστος άνθρωπος του είπε: «Παιδί μου, όλοι τη βρωμιά την πετούν έξω και εσύ μου την έφερες εδώ; Η Γραφή λέει: Μην κρίνετε για να μην κριθείτε (Ματθ. 7,1).
Αλλά αν είναι αμαρτωλός ο Κύριος θα τον σώσει. Είναι μάλιστα γραμμένο στην Αγία Γραφή: Να προσεύχεστε ο ένας για τον άλλον για να θεραπευθείτε (Ιακ. 5,16)». 

Και πάνω στον λόγο αυτό, προσευχήθηκε και έδιωξε τον δαίμονα από τον άνθρωπο και τον έστειλε υγιή.

Πηγή

Περί σκληροκαρδίας

Κυριακή ΙΑ΄ Ματθαίου:

Περί σκληροκαρδίας
(Αγ. Λουκάς Κριμαίας)


Ποιός άνθρωπος δεν θα θυμώσει και δεν θα δια­μαρτυρηθεί ακούγοντας την παραβολή του κακού δού­λου στον οποίο ο Κύριος του συγχώρεσε ένα μεγάλο χρέος ενώ αυτός δεν ήθελε να συγχωρέσει στον πλη­σίον του ένα μικρό; Ταράζεται η καρδιά μας όταν βλέπουμε τις χειρό­τερες εκδηλώσεις των παθών και της αμαρτωλότητας των ανθρώπων. Σωστά είπε ο προφήτης Δαβίδ: «Και ερρύσατο την ψυχήν μου εκ μέσον σκύμνων, εκοιμήθην τεταραγμένος υιοί ανθρώπων, οι οδόντες αυτών όπλα και βέλη, και η γλώσσα αυτών μάχαιρα οξεία» (Ψαλ. 56, 5). Και δεν το λέει για τους φονιάδες και τους κακούργους αλλά για μας τους απλούς ανθρώ­πους. Εμάς μας αποκαλεί λιοντάρια και λέει ότι τα δόντια μας είναι όπλα και βέλη και η γλώσσα ακο­νισμένο σπαθί. Και το σπαθί είναι όργανο του φόνου.
Αν η γλώσσα μας είναι σαν το αιχμηρό σπαθί τό­τε μπορούμε να την χρησιμοποιήσουμε για να φο­νεύουμε τους ανθρώπους. Και όντως πολλές φορές το κάνουμε και δεν θεωρούμε τους εαυτούς μας δολοφό­νους. Πληγώνουμε την καρδιά του πλησίον με συκο­φαντία και ψέμα, προσβάλλουμε τη δική του ανθρώ­πινη αξιοπρέπεια, ταράζουμε την καρδιά του με κακο­λογία΄ αυτό δεν είναι πνευματικός φόνος;
Ακούμε πως κάποιος από τους γνωστούς ανθρώ­πους μοιχεύει και θυμώνουμε μ’ αυτόν. Δεν είναι δύ­σκολο να θυμώνεις με τους άλλους. Δύσκολο είναι να θυμώνεις με τον εαυτό σου. Έχουμε

ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ 11 ΨΕΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗΣ ΤΗΣ Ι.Μ. ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΠΡΕΣΠΩΝ ΚΑΙ ΕΟΡΔΑΙΑΣ



ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΛΑΟ

«ΟΥΔΕΙΣ ΔΙΚΑΖΕΤΑΙ ΑΝΑΠΟΛΟΓΗΤΟΣ»

ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ 11 ΨΕΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗΣ ΤΗΣ Ι.Μ. ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΠΡΕΣΠΩΝ ΚΑΙ ΕΟΡΔΑΙΑΣ



Για να πληροφορηθείτε όλοι την πάσαν αλήθεια
Όπως γνωρίζετε ψέμα είναι μια πρόταση που λέγεται από κάποιον με σκοπό να πείσει το κοινό του ότι είναι αληθής, ενώ ο ίδιος συνειδητά γνωρίζει ότι η πρόταση είναι αναληθής. Επίσης ξέρετε ότι τα ψέματα έχουν πολλές υποκατηγορίες. Μία υποκατηγορία ψέματος εμφανίζεται όταν κάποιος εσκεμμένα δεν δίνει απαντήσεις σε ερωτήματα με σκοπό ή την ελπίδα, το κοινό του να πιστέψει αυτό που ο ίδιος θέλει.
  Παράδειγμα: 1ο : «Μετὰ πολλού πόνου και θλίψεως ανακοινώνουμε στο πλήρωμα της Μητροπόλεώς μας και ιδιαίτερα της Επαρχίας Εορδαίας τα διατρέξαντα κατὰ την πανήγυρι της Ιεράς Μονής Αγίας Παρασκευής Μηλοχωρίου 25-26.7.2017. Επειδὴ απὸ καιρού οι λειτουργούντες ιερομόναχοι της Μονής προέβησαν στην λεγόμενη «αποτείχισι», δηλαδή διέκοψαν την μνημόνευσι του ονόματος του επισκόπου των στην λειτουργία,

Ένα φρικτό δίλημμα


Γιατί εγκατέλειψα τον παπισμό



Ιεροδιάκονος Παύλος Μπαγεστέρ-Κονβαλιέρ  

Ένα φρικτό δίλημμα
    Η μεταστροφή μου στην Ορθοδοξία άρχισε μια μέρα, που διόρθωνα τους καταλόγους της βιβλιοθήκης του μοναστηριού στο οποίο ανήκα. Το μοναστήρι αυτό είναι του Τάγματος του Αγίου Φραγκίσκου και βρίσκεται στην πατρίδα μου την Ισπανία.
Ενώ ταξινομούσα διάφορα παλαιά έγγραφα σχετικά με την Ιερά Εξέταση, έπεσε στα χέρια μου ένα έγγραφο αληθινά καταπληκτικό, χρονολογούμενο από το έτος 1647. Στο έγγραφο αυτό αναφερόταν μια απόφασις της Ιεράς Εξετάσεως, που αναθεμάτιζε ως αιρετικό κάθε χριστιανό ο οποίος θα τολμούσε να πιστεύση, να παραδεχθή και να μεταδώση σε άλλους το ότι ο Απόστολος Παύλος στηριζόταν στο αποστολικό κύρος του.
     Επρόκειτο για ένα εύρημα φρικτό, που δε μπορούσε να χωρέση ο νούς μου. Σκέφθηκα αμέσως, για να καθησυχάσω την ψυχή μου, ότι ίσως επρόκειτο για